saçlarımdan ayrıldım bugün..emek vererek baktığım bakımı için hiç bi masraftan kaçınmadığım saçlarımdan ayrılmak sandığımdan zor oldu.. 3 yıldır aynı yastığa baş koymuştuk..onlarla moral buluyordum..bi dosttan güç almak gibi..ortak yönleri çoktur saçlarımın ve dostlarımın..hani bazen şekil veririz canlılığını kazandırmak için..dostluğa canlılık kazandırmak için  süprizler yapmak  gibi..ben bugün saçlarımdan ayrıldım mecburi bi ayrılıştı..oysa yavaş yavaş alıştırmıştı bana gidişini..yinede cansız saçlarımın yokluğu canımı acıttı..hatırası çoktu o saçların..üzerinde gezinen ellerin hatırı vardı en azından.

              aramızda sorun çıktı saçlarımla uzun zamandır onlara bakma çabalarım,özel bakımlar yetmedi onların eskisi gibi olmasına..ayrılmaya karar verdik..ikimizde üzgündük..ben bi ara ağladım o görmeden..sonradan farketti ama bişey demedi..biliyordu ağlayışım onlarla beraber giden izlereydi birazda..hiçbir insanın el izi diğerini tutmazdı o da biliyordu..gece yastığa başımı koyduğumda avunduğumuz tüm izler gitmişti..biliyordum uzayacaklardı başka izler olacaktı üzerinde..başka gözler...

        hadi buna alıştı insan..peki alışılır mı dostun dostsuzluğuna...emek ve bakım istiyordu ..uzadıkça onarmak gerekiyodu yılların yıprattığı dostlukları...ama mecburide olsa saçını kesitirip atıyorda insan,yılların yıprattığı,artık eski parlaklığını yitirdiği,omzumuzda eli olmayan dostluğu öyle bi çırpıda kestirip atamıyor..saçla dostluğu ayıran en önemli detay bu olsa gerek...

        inegöl belediyesi üzerinde bi sürü izimizin bulunduğu bankları bi çırpıda kaldırdı ishak paşanın o eşsiz bahçesinden..kavgalarımız,ağlamalarımız,aşklarımız,yalnızlığımız,pamuk şekerleri..ve daha nicesi o banklarla birlikte gittiler..süprizler doğum günlerimizi terketmeye başladı zamanla..inegöl büyüdükçe yalnızlığımda büyüyordu..bu sonhabar biçok şeyi aldı götürdü benden..saçlarımı,yaprakları,gözyaşlarımı..bir bir döktü hepsini..özellikle takvim yapraklarını..saçlarımdan vazgeçmek kadar kolay değil senden vazgeçmek..hem onlar vefalı bir dost kadar vefalılar bana karşı..itinayla özenle besleyince geçte olsa cevap veriyorlar bana..sen neden susuyorsun ? dört kişinin sevgisi yetmiyor mu kalbini ucundanda olsa onarmaya..

           saçlarımdan ayrıldım bugün..onlardaki izler bi daha geri gelmeyecek..peki sende ne kadar izim kaldı..ne kadar ben kaldı içinde..sonbahar bi çok şeyi aldı götürdü benden..resimlerde bir kişi eksik çıkıyor..sonhabar seni demi aldı götürdü yoksa..yada bize dair ne varsa bi çırpıda kestirip attın mı ? ben saçlarımı kestirip atınca canım çok yandı ağladım..seninde canın yandı mı sende ağladın mı mesela onca şeyi kestirip atınca..omuzlarım üşüyor saçlarımın yokluğundan..senin omuzların hiç mi üşümedi dost elinin eksikliğinden ...herşey inceldiği yerden kopuyordu..saçlarım koptu..yapraklar da sıra sende mi yani !